Marjolijn op bezoek in Tanzania

Onze voormalig penningmeester Marjolijn Quaak bezocht afgelopen maand Tanzania en zij schreef dit prachtige verhaal over het leven van albino’s en ons werk aldaar:

21 december bezocht ik NELICO, een organisatie in het Geita District (Tanzania), waarmee we als stichting al jaren zaken doen. NELICO staat voor New Light Children Center Organization. Deze organisatie is in 2004 opgericht met als doel kinderen met disabilities te steunen, waaronder albinisme. Een specifiek project daarvoor is ‘Prevention of Killings of People with Albinism’. Er blijken helaas nog steeds locals te zijn met bepaalde believes omtrent albino’s, zoals “een lichaamsonderdeel van een albino brengt geluk als je op zoek bent naar goud of een goede visvangst wilt.” (Geita District staat bekend om zijn goudmijnen en ligt aan Lake Victoria). Ook zou je van je HIV infectie genezen kunnen worden als je seks hebt met een meisje met albinisme. Met verkrachtingen tot gevolg, wat vlak voor mijn bezoek nog heeft plaatsgevonden. Verschrikkelijk.

Gelukkig besteedt NELICO veel tijd aan awareness programma’s waarbij ze lokale gemeenschappen bezoeken en als het even kan de traditional healer eerst onderwijzen en vervolgens zelf laten spreken tot de dorpelingen. Ook albino’s komen aan het woord. En met succes: er zijn enkele jaren geen moorden geweest, behoudens twee tragische gebeurtenissen in 2015.
Daarnaast besteden ze ook aandacht aan de kwetsbare huid van albino’s en distribueren ze zonnebrandcrème en zonnebrillen. Erg leuk om een doos uit ons eigen magazijn te zien staan en een zak brillen met Hans Anders hoesjes!

Een grote trots van NELICO is het ‘Drop in Centre’ dat afgelopen voorjaar is geopend. Het is een plek waar kinderen met of zonder albinisme die in onveilige situaties dreigen te komen/zijn gekomen kunnen verblijven tot er een oplossing voor hen is gezocht. Er is een nauwe samenwerking met ‘social welfare’. Ik heb dit centrum bezocht en het is echt een prachtig ruim en schoon gebouw met een grote goed onderhouden tuin met speelgoedtoestellen. En ik zag in de slaapkamers rijen flesjes met zonnebrandcrème staan!

Tijdens mijn bezoek sprak ik een 17-jarig meisje met albinisme en haar vader. Ze vertelde pas op haar 14e te ontdekken dat ze een andere huidskleur had dan de kinderen om haar heen. Er werd wel vaak ‘mzungu’ (= ‘witte’) naar haar geroepen maar dat had ze niet kunnen plaatsen. Toen ze geboren werd waren de ouders wel even geschrokken maar de familie en de gemeenschap waar ze woont hebben het vlot geaccepteerd. Kortom: zij heeft geen grote hinder ondervonden aan haar albinisme. Op school zit ze vooraan in de klas zodat ze het bord kan lezen. Ze heeft via NELICO en dus uiteindelijk via de SAA een zonnebril gekregen en krijgt ook zonnebrandcrème. Ze vertelde hier heel blij mee te zijn: voorheen had ze een “huid met scheuren” en nu is het weer soepel. Ze heeft nooit wonden of pijn aan haar huid. Alle dank vanuit haar en haar vader naar Stichting Afrikaanse Albino’s! Ook krijgen jullie allen de hartelijke groeten en veel dank van Paulina, zij is de oprichter van NELICO en erg blij met de samenwerking met SAA.

Het was erg bijzonder om na alle jaren van inzet voor de SAA nu een keer op bestemming te zijn. Ik ben trots op het werk van de stichting en hoop dat het nog lang voortgezet zal worden!